تاثیر برنامه های تربیت بدنی بر مهارت های اجتماعی و روحیه تیمی در دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر برنامه های تربیت بدنی بر بهبود مهارت های اجتماعی و تقویت روحیه تیمی در دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی است. در دنیای امروز، علاوه بر موفقیت تحصیلی، پرورش ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان از جمله مهارت های اجتماعی و توانایی کار گروهی از اهمیت فزاینده ای برخوردار است. برنامه های تربیت بدنی، فراتر از فواید جسمانی، بستر مناسبی را برای توسعه این مهارت های غیرشناختی فراهم می آورند و نقش کلیدی در تربیت جامع دانش آموزان ایفا می کنند. این مطالعه با استفاده از یک رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) به ارزیابی تاثیر مشارکت منظم و فعال در فعالیت های ورزشی سازمان یافته بر توانایی دانش آموزان در برقراری ارتباط موثر، حل تعارضات، ایفای نقش های رهبری، و همکاری سازنده با همسالان می پردازد. شرکت کنندگان شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه اول و دوم بودند که به صورت داوطلبانه و با نظارت معلمان متخصص در برنامه های تربیت بدنی و تیم های ورزشی مدرسه ای شرکت داشتند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسش نامه های استاندارد شده سنجش مهارت های اجتماعی (مانند مقیاس مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت)، مقیاس های روحیه تیمی و همبستگی گروهی، و همچنین مصاحبه های عمیق با معلمان تربیت بدنی، والدین، و خود دانش آموزان بود. نتایج کمی حاصل از تحلیل داده ها به وضوح نشان داد که دانش آموزانی که به طور منظم و فعال در برنامه های تربیت بدنی مشارکت می کنند، نمرات به مراتب بالاتری در ابعاد مختلف مهارت های اجتماعی نظیر همدلی، قاطعیت، مسئولیت پذیری اجتماعی، و همچنین در شاخص های روحیه تیمی مانند انسجام گروهی و همکاری، نسبت به دانش آموزان گروه کنترل کسب کرده اند

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، مهارت های اجتماعی ، روحیه تیمی ، دانش آموزان ، آموزش.