نقش خانواده درمانی در کاهش اضطراب دانش آموزان

اضطراب یکی از شایع ترین مشکلات روانی در میان دانش آموزان است که تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روانی آنان دارد. خانواده، به عنوان نخستین نهاد اجتماعی، نقش مهمی در شکل گیری و مدیریت هیجانات کودکان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خانواده درمانی در کاهش اضطراب دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق کیفی و توصیفی بوده و از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با والدین و مشاوران مدارس ابتدایی بود ، داده ها گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل ۱۲ خانواده دارای فرزند با علائم اضطراب بالا بوده که به صورت هدفمند انتخاب شدند.یافته ها نشان داد که خانواده درمانی با تمرکز بر بهبود ارتباطات خانوادگی، افزایش همدلی، آموزش مهارت های حل مسئله و کاهش تعارضات درون خانوادگی، تاثیر قابل توجهی در کاهش علائم اضطراب دانش آموزان دارد. همچنین، والدینی که در جلسات خانواده درمانی مشارکت فعال داشتند، توانستند الگوهای تربیتی خود را اصلاح کرده و فضای روانی امن تری برای فرزندان خود فراهم کنند. نتایج نشان می دهد که خانواده درمانی نه تنها به کاهش اضطراب کودکان کمک می کند، بلکه موجب ارتقاء سلامت روانی کل اعضای خانواده نیز می شود.در پایان، پیشنهاد می شود که مدارس و مراکز مشاوره، برنامه های خانواده درمانی را به عنوان بخشی از خدمات روان شناختی خود در نظر بگیرند و والدین را به مشارکت در این فرآیند ترغیب کنند. این مداخله می تواند به عنوان راهکاری موثر در پیشگیری از مشکلات روانی در دوران تحصیل مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، خانواده درمانی ، دانش آموز ، سلامت روان ، ارتباط خانوادگی