الگوی نگهداری پیشگیرانه و پیش بینانه برای تاسیسات مکانیکی آرامستان های شهرداری رشت با بهره گیری از روش های مهندسی قابلیت اطمینان

تاسیسات مکانیکی آرامستان ها شامل سیستم های آبرسانی، فاضلاب، گاز، آبیاری و گرمایش فضاهای سرپوشیده از جمله دارایی های حیاتی شهری هستند که خرابی های ناگهانی در آن ها عواقب عملیاتی، مالی و حتی تصویری جدی برای شهرداری رشت دارد. در حالی که رویکرد غالب در سازمان آرامستان رشت همچنان مبتنی بر نگهداری اصلاحی (Corrective Maintenance) است، این پژوهش با هدف تحول به سمت الگویی ترکیبی از نگهداری پیشگیرانه (Preventive) و نگهداری پیش بینانه (Predictive)، از روش های مهندسی قابلیت اطمینان استفاده می کند. داده های خرابی طی سه سال گذشته از پنج آرامستان نمونه جمع آوری و با استفاده از تحلیل ویبول (Weibull Analysis) و ماتریس RCM (Reliability-Centered Maintenance)، چرخه های خرابی قطعات کلیدی (شیرآلات، پمپ های آبیاری، خطوط لوله) شناسایی شد. یافته ها نشان می دهد که ۶۸٪ خرابی ها در سیستم های آبیاری و ۲۲٪ در سیستم های فاضلاب رخ داده اند و میانگین زمان بین خرابی ها (MTBF) برای پمپ های آبیاری تنها ۴.۲ ماه است. بر این اساس، الگویی سه سطحی پیشنهاد شده است که شامل: ۱) برنامه ریزی نگهداری مبتنی بر ریسک، ۲) پیاده سازی سنسورهای IoT برای نظارت بر فشار، جریان و ارتعاش، و ۳) طراحی سیستم مدیریت دارایی فیزیکی (به مطابق استاندارد ISO ۵۵۰۰۰) است. این الگو می تواند هزینه های اضطراری را تا ۴۰٪ کاهش داده و عمر مفید تاسیسات را تا ۳۵٪ افزایش دهد. این مقاله چارچوبی عملیاتی و فنی برای سازمان آرامستان شهرداری رشت فراهم می کند تا از «واکنش به خرابی» به «پیشگیری از خرابی» حرکت کند.

کلیدواژه ها:

نگهداری پیشگیرانه ، نگهداری پیش بینانه ، مهندسی قابلیت اطمینان ، RCM ، آرامستان ، تاسیسات مکانیکی ، شهرداری رشت