نقش تنوع روش های ارزیابی در بهبود یادگیری پایدار دانش آموزان

تنوع روش های ارزیابی آموزشی یکی از مولفه های اساسی در بهبود کیفیت یادگیری و دستیابی به یادگیری پایدار در دانش آموزان به شمار می رود، زیرا ارزیابی صرفا ابزاری برای سنجش میزان یادگیری نیست، بلکه خود فرایندی یاددهنده و جهت دهنده به یادگیری محسوب می شود. در رویکردهای نوین آموزشی، تاکید بر این است که یادگیری زمانی عمیق، معنادار و ماندگار خواهد بود که ارزیابی با شیوه های متنوع، مستمر و متناسب با تفاوت های فردی فراگیران انجام گیرد. استفاده از روش های گوناگون ارزیابی مانند ارزیابی های تکوینی، عملکردی، توصیفی و خودارزیابی، امکان شناسایی دقیق تر توانایی ها، نیازها و سبک های یادگیری دانش آموزان را فراهم می سازد و از محدود شدن فرایند آموزش به آزمون های سنتی و حافظه محور جلوگیری می کند. تنوع در ارزیابی باعث می شود دانش آموزان فرصت های بیشتری برای نشان دادن آموخته های خود داشته باشند و بتوانند دانش و مهارت هایشان را در موقعیت های واقعی و معنادار به کار گیرند. این امر به تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله و خلاقیت منجر می شود که از عناصر کلیدی یادگیری پایدار به شمار می آیند. از سوی دیگر، روش های متنوع ارزیابی با کاهش اضطراب امتحان و افزایش احساس عدالت آموزشی، انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت کرده و آنان را به مشارکت فعال تر در فرایند یادگیری ترغیب می کند.

کلیدواژه ها:

تنوع ، حافظه محور ، توصیفی ، ارزیابی ، خلاقیت ، ترغیب