طراحی و اعتباریابی الگوی آموزشی مبتنی بر "هویت فرهنگی" برای افزایش تاب آوری روانشناختی دانش آموزان

نظام تعلیم و تربیت ایران در مواجهه با تحولات شتابان فرهنگی، اجتماعی و فناورانه، با چالش های پیچیده ای روبروست که بازاندیشی در رویکردهای رایج را ضروری می سازد. هدف اصلی این پژوهش، ارائه تحلیل جامعی از این چالش ها با تاکید بر تعامل و تعارض سه گانه حوزه های علوم تربیتی، روانشناسی و مطالعات فرهنگی است. روش تحقیق حاضر، روش کتابخانه ای و تحلیل اسنادی با رویکردی کیفی-تفسیری است. یافته ها نشان می دهد مهم ترین مسائل، ناشی از یک پارادوکس مرکزی بین گفتمان آرمان گرای تربیتی و منطق اجرایی رقابتی-بازاری، ناهماهنگی و تعارض پیام های تربیتی نهادهای خانواده، مدرسه و فضای مجازی، و نقش موثر مولفه های فرهنگی بومی (مانند مفهوم آبرو) در شکل دهی به فرآیندهای روانشناختی یادگیری است. این عوامل در تعاملی دیالکتیکی، منجر به سرگشتگی هویتی، کاهش سلامت روان و بازتولید نابرابری در میان نسل جوان شده است. نتیجه کلی پژوهش حاکی از گرفتاری نظام تربیتی در یک چرخه معیوب است و برای خروج از آن، تحولی چندسطحی شامل بازنگری در مکانیسم های سنجش، توانمندسازی نهادها بر پایه گفت وگو و طراحی مداخلات تربیتی حساس به فرهنگ را پیشنهاد می نماید.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ایران ، روانشناسی فرهنگی ، مطالعات فرهنگی ، خانواده و مدرسه ، فضای مجازی ، هویت