نقش بازی و فعالیت های عملی در یادگیری مفاهیم هندسه (مثل اشکال و احجام) در دانش آموزان ابتدایی

هندسه به عنوان یکی از حوزه های بنیادی ریاضیات، نقش مهمی در توسعه تفکر منطقی، تجسم فضایی و حل مسئله در دانش آموزان دارد؛ بااین حال ماهیت انتزاعی مفاهیم هندسی، به ویژه برای کودکان دوره ابتدایی، چالش های مهمی در فرایند یادگیری ایجاد می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بازی ها و فعالیت های عملی در بهبود درک مفاهیم هندسی مانند اشکال دوبعدی، احجام سه بعدی و روابط فضایی در دانش آموزان ابتدایی است. این پژوهش به روش مطالعه کتابخانه ای و مرور تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و نتایج پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری گردید. تحلیل منابع نشان داد که استفاده از بازی های آموزشی، ابزارهای دست ورزی، فعالیت های مبتنی بر ساخت وساز و موقعیت های یادگیری فعال، موجب درگیری ذهنی بیشتر، تقویت انگیزش یادگیری و درک عمیق تر مفاهیم هندسی در دانش آموزان می شود. همچنین شواهد حاکی از آن است که بازی و فعالیت عملی نقش مهمی در ارتقای مهارت های تجسم فضایی، تشخیص ویژگی های اشکال، درک مشابهت ها و تفاوت های هندسی و توانایی تحلیل روابط فضایی دارند. نتایج بیانگر ضرورت فاصله گرفتن از روش های سنتی مبتنی بر توضیح شفاهی و حفظ کردن و حرکت به سمت رویکردهای تجربه محور است. در جمع بندی می توان گفت که به کارگیری فعالیت های بازی محور و دست ورزی در آموزش هندسه، اثربخشی یادگیری را افزایش داده و پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی این رویکرد را به طور گسترده تری در کلاس های ابتدایی به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش هندسه ، بازی های آموزشی ، تجسم فضایی ، دست ورزی ، فعالیت های عملی ، یادگیری مبتنی بر بازی