ارتباط بین استرس شغلی، حمایت سازمانی و تاب آوری با سلامت روان مشاوران و روانشناسان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر استرس شغلی، حمایت سازمانی ادراک شده و تاب آوری بر سلامت روان مشاوران و روانشناسان با استفاده از رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–همبستگی است که به صورت مقطعی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مشاوران و روانشناسان شاغل در مراکز مشاوره، کلینیک های روانشناسی و مراکز آموزشی و درمانی بود که به دلیل نبود آمار دقیق، جامعه نامعین در نظر گرفته شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای جوامع نامعین ۳۸۴ نفر برآورد و نمونه گیری به روش در دسترس انجام شد. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انجام گرفت. به منظور سنجش استرس شغلی از پرسشنامه استرس شغلی هلریگل و اسلوکام (۱۹۹۶)، برای سنجش حمایت سازمانی ادراک شده از پرسشنامه ادیب زاده و همکاران (۱۳۹۶)، برای سنجش تاب آوری از پرسشنامه تاب آوری احمدی و همکاران (۱۳۹۹) و برای ارزیابی سلامت روان از پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-۱۲) استفاده شد. تحلیل داده ها در دو مرحله ارزیابی مدل اندازه گیری و مدل ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS و روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. نتایج آزمون فرضیه ها حاکی از آن بود که استرس شغلی تاثیر معنادار و مثبت بر سلامت روان دارد (β=۰.۳۰۷). همچنین حمایت سازمانی ادراک شده تاثیر مثبت و معنادار بر سلامت روان نشان داد (β=۰.۰۹۷). در مقابل، تاب آوری با ضریب مسیر بالاتر (β=۰.۵۳۹) و اندازه اثر بزرگ، قوی ترین پیش بینی کننده سلامت روان مشاوران و روانشناسان بود. نتایج پژوهش بر لزوم توجه همزمان به مدیریت استرس شغلی، بهبود حمایت سازمانی و به ویژه تقویت تاب آوری روان شناختی در ارتقای سلامت روان این گروه حرفه ای تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، حمایت سازمانی ، تاب آوری ، سلامت روان