مدرسه به عنوان بستر تقویت سازگاری روانی و اجتماعی دانش آموزان

رفتار مسئولانه و اخلاقی دانش آموزان یکی از مهم ترین مولفه های تربیت پایدار در نظام آموزش وپرورش است. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد نظری و عملی رفتار اخلاقی در محیط مدرسه انجام شده است. با رویکرد مروری–تحلیلی، منابع داخلی و بین المللی مرتبط با تربیت اخلاقی و مسئولیت پذیری دانش آموزان بررسی گردید. نتایج نشان داد که تلفیق آموزه های دینی–فرهنگی با رویکردهای روان شناسی تربیتی می تواند زمینه ساز شکل گیری رفتارهای پایدار و مسئولانه در مدارس باشد. همچنین مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی، آموزش مهارت های زندگی، الگوسازی معلمان و تعامل خانواده–مدرسه نقش کلیدی در تقویت اخلاق و مسئولیت پذیری دارد. بر اساس یافته ها، طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر تجربه و ارزش های فرهنگی می تواند به کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش مسئولیت اجتماعی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

رفتار اخلاقی ، مسئولیت پذیری ، دانش آموزان ، تربیت پایدار ، مدرسه ، مهارت های زندگی