نقش سکوت و مراقبه در کلاس های ابتدایی برای پرورش تمرکز و آرامش ذهنی: یک پژوهش کتابخانه ای و تحلیلی

در دنیای پرشتاب و مملو از محرک های دیجیتال امروز، کودکان در سنین ابتدایی با چالش های فزاینده ای در زمینه حفظ توجه، مدیریت استرس و برقراری ارتباط موثر مواجه هستند. این پژوهش کتابخانه ای و تحلیلی با هدف بررسی نقش اساسی تمرین های سکوت و مراقبه (ذهن آگاهی) به عنوان مداخلات غیردارویی برای ارتقاء عملکرد شناختی و تنظیم هیجانی دانش آموزان ۶ تا ۱۲ ساله انجام شده است. مرور گسترده ادبیات نشان می دهد که آموزش مهارت های ذهن آگاهی نه تنها بر بهبود قابل توجه در توانایی های اجرایی، به ویژه حافظه فعال و کنترل تکانش، تاثیر مثبت دارد، بلکه منجر به کاهش سطوح کورتیزول (هورمون استرس) و افزایش همدلی در محیط کلاسی می شود. چارچوب نظری مقاله بر مبنای مکانیسم های عصب شناختی، شامل تقویت اتصالات در قشر پیش پیشانی (PFC) و بهبود عملکرد سیستم عصبی پاراسمپاتیک، استوار است. یافته ها حاکی از آن است که ادغام کوتاه و مکرر دوره های سکوت و تمرینات تنفسی آگاهانه می تواند به عنوان یک ابزار آموزشی قدرتمند، محیط یادگیری را از یک فضای واکنشی به یک محیط تاملی تبدیل کند. در نهایت، راهکارهای عملیاتی دقیقی برای اجرای این مداخلات در برنامه روزانه مدارس ابتدایی ارائه شده است تا معلمان بتوانند با حداقل مقاومت، این اصول را نهادینه سازند.

کلیدواژه ها:

سکوت ، مراقبه ، ذهن آگاهی ، تمرکز ، تنظیم هیجان ، کلاس ابتدایی ، قشر پیش پیشانی ، حافظه فعال.