نقش آموزش های عاطفی–اجتماعی در بهبود رفتارهای دانش آموزان استثنایی

آموزش های عاطفی–اجتماعی (مهارت های زندگی) به عنوان یک مولفه حیاتی در فرآیند تعلیم و تربیت، نقش محوری در توسعه جامع دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش این آموزش ها در بهبود رفتارهای دانش آموزان استثنایی تدوین شده است. دانش آموزان با نیازهای ویژه، به دلیل تفاوت های شناختی، عاطفی و سازشی، اغلب با چالش های رفتاری پیچیده ای مواجه هستند که یادگیری و انطباق اجتماعی آن ها را مختل می سازد. این پژوهش با مرور مبانی نظری و یافته های پژوهشی، ابعاد مختلف آموزش عاطفی–اجتماعی، ویژگی های رفتاری این گروه و راهکارهای عملی کلاس محور برای معلمان ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی هدفمند برای تقویت مهارت هایی نظیر خودآگاهی، مدیریت هیجان، همدلی و حل مسئله، به طور مستقیم منجر به کاهش رفتارهای نامطلوب و افزایش سازگاری مثبت در این دانش آموزان خواهد شد. در نهایت، راهکارهای اجرایی برای ادغام موثر این آموزش ها در برنامه درسی مدارس استثنایی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان استثنایی ، خودآگاهی ، چالش ها ، تعلیم و تربیت ، آموزش های عاطفی ، یادگیری