تاثیر عدالت سازمانی بر فرسودگی شغلی و قصد ترک خدمت

این مقاله به بررسی تاثیر عدالت سازمانی بر فرسودگی شغلی و قصد ترک خدمت کارکنان می پردازد و نشان می دهد ادراک کارکنان از منصفانه بودن توزیع پاداش ها، شفافیت و ثبات رویه های تصمیم گیری و کیفیت رفتار و اطلاع رسانی مدیران چگونه می تواند منابع روانی افراد را تقویت یا تضعیف کند. هدف اصلی، تبیین سازوکارهای اثرگذاری ابعاد عدالت سازمانی بر فرسودگی شغلی و سپس روشن کردن پیوند فرسودگی با قصد ترک خدمت است تا تصویر دقیقی از مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم این روابط ارائه شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با گردآوری و تحلیل نظام مند یافته های پژوهش های پیشین، الگوهای تکرارشونده، عوامل زمینه ای و پیامدهای مدیریتی استخراج شده اند. نتایج نشان می دهد کاهش عدالت سازمانی با افزایش خستگی هیجانی، بدبینی شغلی و افت احساس کارآمدی همراه است و این وضعیت، قصد ترک خدمت را از طریق کاهش رضایت و تعهد سازمانی و افزایش تجربه فشارهای شغلی تشدید می کند. همچنین تقویت عدالت رویه ای و تعاملی، از مسیر بهبود اعتماد، حمایت ادراک شده و کیفیت رابطه مدیر و کارکنان، نقش محافظتی در برابر فرسودگی و گرایش به ترک خدمت دارد و می تواند به تثبیت نیروی انسانی و ارتقای کارایی سازمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، فرسودگی شغلی ، قصد ترک خدمت ، عدالت رویه ای ، عدالت تعاملی