توسعه روش های پایدار آبیاری ماشینی فضای سبز شهری با رویکرد فناوری های هوشمند: مطالعه موردی شهر سیرجان

مصرف آب در فضای سبز شهری یکی از چالش های اصلی مدیریت شهری در مناطق خشک و نیمه خشک است. شهر سیرجان با شرایط اقلیمی خشک و منابع محدود آب، نمونه شاخص این چالش ها به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر، تحلیل و توسعه روش های آبیاری ماشینی پایدار مبتنی بر فناوری های هوشمند برای کاهش مصرف آب و ارتقای سلامت گیاهان فضای سبز شهری است. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد تحلیلی–توصیفی انجام شد و داده ها از طریق مطالعه اسنادی، مرور نظام مند مقالات علمی داخلی و خارجی، گزارش های شهرداری و تحلیل شرایط اقلیمی گردآوری شدند. نتایج نشان می دهد که استفاده از سنسورهای رطوبت خاک، سامانه های کنترل خودکار و داده های GIS می تواند مصرف آب را به طور قابل توجهی کاهش دهد و شرایط رشد گیاهان را بهبود بخشد. یافته های پژوهش، مبنایی برای اتخاذ تصمیمات مدیریتی در راستای مدیریت پایدار و هوشمند فضای سبز شهری در شهرهای مشابه فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

آبیاری ماشینی ، فضای سبز شهری ، مصرف پایدار آب ، فناوری های هوشمند ، شهر سیرجان