حوزه های علمیه تحول و کارآمدی در هدایت دینی و اخلاقی جامعه

این پژوهش به بررسی تحول و کارآمدی حوزه های علمیه در هدایت دینی و اخلاقی جامعه پرداخته است. مسئله تحقیق بر چالش ها و فرصت های حوزه های علمیه در ایفای نقش هدایتگر اخلاقی و دینی متمرکز است و هدف آن شناسایی عوامل موثر بر کارآمدی حوزه ها، موانع موجود، ظرفیت های تحول و ارائه الگوهای کاربردی برای ارتقای نقش آنان در جامعه می باشد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل متون ادبی و فیش برداری علمی است. یافته ها نشان می دهد که کارآمدی حوزه های علمیه تابعی از ساختار سازمانی، کیفیت برنامه های آموزشی، توانمندی های معرفتی طلاب و تعامل فعال با جامعه است و درعین حال موانعی نظیر سنت گرایی بیش از حد، محدودیت های ساختاری و ناکافی بودن روش های نوین آموزشی، اثرگذاری حوزه ها را محدود می کند. همچنین، ظرفیت های حوزه ها برای تحول شامل بازنگری در برنامه های آموزشی، بهره گیری از فناوری و پژوهش کاربردی، و تقویت مهارت های اخلاقی و اجتماعی طلاب شناسایی شد. نتیجه گیری پژوهش حاکی است که با بازنگری مدیریتی و آموزشی و توسعه تعاملات اجتماعی، حوزه های علمیه می توانند به نهادهایی کارآمد، هدایتگر اخلاقی و تمدن ساز تبدیل شوند و نقش موثری در تربیت دینی و اجتماعی افراد ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

حوزه علمیه ، کارآمدی ، هدایت دینی ، تحول ، اخلاق اجتماعی ، آموزش دینی ، جامعه پذیری