اثربخشی توانمند سازی و رهبری منابع انسانی

توانمندسازی و رهبری منابع انسانی دو رویکرد کلیدی در مدیریت معاصر به شمار می روند که نقش تعیین کننده ای در اثربخشی سازمانی، نوآوری، رضایت کارکنان و عملکرد دارند. پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که توانمندسازی شامل ابعاد معنا داری، شایستگی، موثر بودن، خودمختاری و اعتماد زمانی بیشترین اثر را دارد که در کنار سبک های رهبری تحول آفرین، خدمتگزار، اخلاقی و مشارکتی به کار گرفته شود. هدف این مقاله مروری، بررسی جامع منابع علمی از سال های گذشته تا کنون و تبیین رابطه میان توانمندسازی، سبک های رهبری و اثربخشی سازمانی است. در این مقاله ضمن مرور نظریه ها، مدل های مفهومی مرتبط، بررسی مطالعات داخلی و خارجی و ارائه یک مدل جامع پیشنهادی، تلاش شده است تصویری روشن از اهمیت این دو متغیر و نقشی که در بهبود عملکرد سازمان ها دارند ارائه شود. نتایج این مرور نشان می دهد که رهبران با ایجاد اعتماد، مشارکت، آموزش و اختیاردهی می توانند اثربخشی توانمندسازی را چند برابر کرده و زمینه رشد و بهره وری سازمان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، رهبری منابع انسانی ، اثربخشی سازمانی ، رهبری تحول آفرین ، مدیریت منابع انسانی