رهبری تحول آفرین در صنعت ساخت وساز: توسعه مدیران طرح های عمرانی با بهره گیری از فناوری های دیجیتال
محل انتشار: یازدهمین کنفرانس ملی آموزش و توسعه منابع انسانی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
THCD11_030
تاریخ نمایه سازی: 17 دی 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر دیجیتالی سازی و بهبود عملکرد پروژه های عمرانی در صنعت ساخت وساز انجام شده است. مساله اصلی پژوهش، مقاومت سازمان ها در پذیرش فناوری های نوین همچون مدل سازی اطلاعات ساختمان، اینترنت اشیا و هوش مصنوعی است که به دلیل کمبود دانش فنی مدیران و مقاومت در برابر تغییر، موجب کاهش بهره وری و افزایش ریسک در پروژه های عمرانی می شود. با توجه به اهمیت روزافزون فناوری های دیجیتال در بهبود کارایی، کاهش هزینه ها و ارتقای کیفیت ساخت وساز، این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه رهبری تحول آفرین می تواند این چالش ها را کاهش دهد و پذیرش فناوری های نوین را در پروژه های عمرانی تسهیل کند. روش تحقیق این پژوهش به صورت مرور سیستماتیک مقالات علمی و پژوهش های مرتبط با رهبری تحول آفرین و فناوری های دیجیتال انجام شد. در این روش، مقالات و گزارش های منتشر شده در ۱۵ سال گذشته که به بررسی نقش رهبری تحول آفرین در صنعت ساخت وساز پرداخته بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که رهبران تحول آفرین با ایجاد انگیزه، الهام بخشی و ارتقای فرهنگ نوآوری، نقش مهمی در تسهیل پذیرش و به کارگیری فناوری های دیجیتال ایفا می کنند. این رهبران با ایجاد تغییرات فرهنگی و مدیریتی در سازمان ها، می توانند چالش های مرتبط با پذیرش فناوری های نوین را کاهش دهند و استراتژی های موثری برای پیاده سازی این فناوری ها تدوین کنند. نتیجه گیری نهایی این است که رهبری تحول آفرین، همراه با استفاده بهینه از فناوری های دیجیتال، می تواند عملکرد پروژه های عمرانی را بهبود بخشد و به افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها و ریسک های پروژه کمک کند. از این رو، تقویت مهارت های مدیریتی و توانمندسازی مدیران پروژه در حوزه های رهبری تحول آفرین و فناوری های دیجیتال برای موفقیت پروژه ها ضروری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدتقی نظرپور
دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
سید محمد ذاکری
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران