رهبری مربی گرا و همدلی سازمانی فرصتی برای مدیریت تفاوت بین نسلی

مقاله حاضر به بررسی نقش رهبری مربی گرا و همدلی سازمانی در مدیریت تفاوت های بین نسلی می پردازد. با توجه به تغییرات سریع در ساختارهای اجتماعی و اقتصادی، سازمان ها با چالش های جدیدی در تعامل میان نسل های مختلف کارکنان مواجه هستند. رهبری مربی گرا به عنوان رویکردی موثر در این زمینه، بر توسعه فردی و حرفه ای کارکنان تاکید دارد و از طریق ایجاد فضایی مثبت، به افزایش انگیزه و عملکرد آنها کمک می کند. همدلی سازمانی نیز به عنوان یک عامل کلیدی در تقویت ارتباطات بین نسلی شناخته می شود. با فهم نیازها و نگرانی های هر نسل، مدیران می توانند فضایی مناسب برای همکاری و هم افزایی ایجاد کنند. این مقاله به بررسی استراتژی های مبتنی بر همدلی و رهبری مربی گرایانه می پردازد که می تواند به بهبود روابط بین نسل ها و ارتقاء فرهنگ سازمانی بیانجامد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که سازمان هایی که از این دو رویکرد استفاده می کنند، قادر به کاهش تنش ها و تضادهای بین نسلی هستند و می توانند بهره وری بیشتری را تجربه کنند. همچنین، با تقویت همدلی و رهبری مربی گرا، سازمان ها می توانند به نوآوری و خلاقیت بیشتری دست یابند و به بهترین نحو از پتانسیل های موجود در هر نسل بهره برداری کنند. در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی برای پیاده سازی رهبری مربی گرا و توسعه همدلی سازمانی ارائه می دهد که می تواند به عنوان ابزاری موثر در مدیریت تفاوت های بین نسلی در محیط های کاری مدرن عمل کند.

کلیدواژه ها:

رهبری مربی گرا ، همدلی سازمانی ، تفاوت بین نسلی