پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس سبک های شناختی و اضطراب امتحان در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس سبک های شناختی و اضطراب امتحان در دانش آموزان پایه ششم دبستان های شهر قم انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی بود. از میان دانش آموزان دبستانی دختر پایه ششم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۰۲ تعداد ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند و به پرسشنامه های پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (PTAPQ)، سبک های شناختی کلب (KCSQ) و اضطراب امتحان ساراسون (STAQ) پاسخ دادند. داده ها به روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد همبستگی میان اضطراب امتحان با سبک های شناختی، پیشرفت تحصیلی و خرده مقیاس های آن منفی بود. از میان سبک های شناختی، دو سبک تجربه عینی و مفهوم سازی انتزاعی همبستگی ضعیف تر (معناداری در سطح ۰.۰۵) و دو سبک مشاهده تاملی و آزمایشگری فعال همبستگی قوی تر (معناداری در سطح ۰.۰۱) با اضطراب امتحان داشتند. مدل رگرسیون پیش بینی پیشرفت تحصیلی بر اساس سبک های شناختی و اضطراب امتحان معنی دار بود (P<۰.۰۱ و F=۱۰.۲۹۰) و متغیرهای پیش بین توانستند ۱۲ درصد تغییرات پیشرفت تحصیلی را پیش بینی کنند. از میان متغیرهای پیش بین، بیش از همه اضطراب امتحان و از میان سبک های شناختی، مفهوم سازی انتزاعی بیش از دیگر سبک ها توان پیش بینی پیشرفت تحصیلی را داشت. قابلیت پیش بینی بهتر پیشرفت تحصیلی توسط سبک شناختی مفهوم سازی انتزاعی (نسبت به دیگر سبک ها) و همبستگی ضعیف تر مفهوم سازی انتزاعی با اضطراب امتحان می تواند نشانگر آن باشد که متون درسی پایه ششم دبستان و/یا شیوه تدریس و امتحان معلمان این پایه با این سبک شناختی هماهنگ تر است. از آنجا که سبک شناختی قابل تغییر نیست، توجه به این مساله از نظر یادگیری بهتر تمامی دانش آموزان، با سبک های شناختی متفاوت، قابل توجه است.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، اضطراب امتحان ، سبک شناختی ، مفهوم سازی انتزاعی