تاثیر هزینه های تبدیل (حقوق و دستمزد مستقیم و سربار ساخت) و نظارت واحد مالی پویا روی بهای تمام شده کالا

اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۳ با تورم رسمی ۳۸ درصدی (بانک مرکزی ایران، ۱۴۰۳) درگیر بحرانی عمیق شده که هزینه های تبدیل (حقوق و دستمزد مستقیم و سربار) و هزینه های جذب نشده (ناشی از کاهش تولید نسبت به ظرفیت برنامه ریزی شده) را به چالش های اصلی واحدهای تولیدی تبدیل کرده است. این پژوهش با هدف تحلیل جامع این هزینه ها و برجسته سازی نقش حیاتی نظارت واحد مالی پویا در مهار آن ها انجام شد تا راهکاری علمی و عملی برای افزایش سودآوری و رقابت پذیری ارائه دهد. با شبیه سازی یک واحد تولیدی با ظرفیت ماهانه ۱۲,۰۰۰ واحد، نتایج نشان داد که افزایش ۳۰ درصدی حقوق و دستمزد مستقیم، بهای تمام شده را ۲۲.۵ درصد بالا می برد و کاهش ۲۵ درصدی تولید، هزینه های جذب نشده را به ۲۵ درصد سربار کل (۱۵۰ میلیون تومان) می رساند. نظارت واحد مالی پویا با پایش لحظه ای و تحلیل دقیق، این هزینه ها را ۵۰ درصد (به ۷۵ میلیون تومان) کاهش داد و بهای تمام شده را ۹.۳۷۵ درصد بهبود بخشید. این مطالعه با ارائه مدلی نوین، نه تنها شکاف های پژوهشی را پر می کند، بلکه با زبانی جذاب و تحلیلی عمیق، راهنمایی روشن برای مدیران مالی و سیاست گذاران فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

هزینه های تبدیل ، حقوق و دستمزد مستقیم ، سربار ، هزینه های جذبنشده ، بهای تمامشده ، نظارت واحد مالی پویا