بررسی مقایسه ای تغزل های غاده السمان و سیمین بهبهانی

این مقاله با عنوان بررسی مقایسه ای تغزل هایی غاده السمان و سیمین بهبهانی درصدد است که ویژگی تغزل ها و عاشقانه های هر دو شاعر را بازیابد و وجوه اشتراک و افتراق آن را تبیین نماید. روش گردآوری اطلاعات در این پایان نامه، بر اساس روش کتابخانه ای بوده و مواد گردآوری شده به روش تجزیه و تحلیل ازنوع کیفی و با استدلال و استناد به آثار و شواهد مثال و... مورد ارزیابی قرار گرفته است. ضرورت این مساله از شهرت و اهمیت این دو شاعر در حوزه ی ادبیات معاصر عربی و فارسی ناشی می شود. غاده السمان را نماینده ی تمام عیار جریان جدید ادبیات زنانه (الادب النسائی) و نوع خاص آن یعنی ادب تغزلی زنانه در ادبیات عرب و سیمین بهبهانی را یکی از نمایندگان این جریان و همچنین به عنوان بانوی غزل ایران می شناسند. زبان و احساس خاص زنانه از مهمترین ویژگی های عاشقانه های این دو شاعر است با این تفاوت که این ویژگی در تمامی آثار غاده موجود است ولی در بعضی از عاشقانه های سیمین گاه گرایش به غزل سنتی و کلاسیک فارسی که روح و زبان مردانه در آن حاکم است، دیده می شود علاوه بر این ویژگی بارز تغزل های سیمین در نوع و کارکرد زبان و موسیقی بیرونی و عروض منحصر به فردی است که خود سیمین مبدع آن می باشد. هویت و عواطف مستقل زن عرب برای اولین بار به واسطه ی شعر غاده، به دور از هرگونه سانسور، در شعر معاصر عربی طنین انداز می شود و از این نظر بسیاری او را با فروغ فرخزاد ایرانی برابر دانسته اند. سیمین نیز از این نظر در جایگاه درخوری به سر می برد هر دو شاعر عاشقانه های خویش را با مسائل وطنی و حتی مسائل فرهنگی و سیاسی پیرامون خود پیوند زده اند محور اساسی تغزل های اجتماعی دو شاعر «انسان» است. با این تفاوت که سیمین پیش از غاده توانسته است به انسان به دور از جنسیت و مرزهای جغرافیاییش بیاندیشد و شعرش را تجلیگاه عواطف و دغدغه های او قرار دهد.

کلیدواژه ها:

ادبیات زنانه ، تغزل ، سیمین بهبهانی ، غاده السمان