همگرایی هوش مصنوعی و اینترنت اشیا و نقش آن در ایجاد تحول بنیادین و نوآوری های عصر انقلاب صنعتی پنجم

هدف: هدف این پژوهش، بررسی نقش محوری همگرایی هوش مصنوعی و اینترنت اشیا (AIoT) به عنوان موتور محرک و توانمندساز اصلی برای تحقق سه رکن بنیادین انقلاب صنعتی پنجم، یعنی انسان محوری، تاب آوری و پایداری است. روش شناسی: این مقاله با استفاده از روش مرور نظام مند (Systematic Review) انجام شده است. جستجو در پایگاه های داده معتبر علمی (Scopus, Web of Science, IEEE Xplore, Google Scholar) با کلیدواژه های کلیدی مرتبط با صنعت ۵.۰ و AIoT برای بازه زمانی ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت و مقالات منتخب بر اساس معیارهای ورود و خروج، غربالگری و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که AIoT به طور مستقیم به تحقق اهداف سه گانه صنعت ۵.۰ کمک می کند. در بعد انسان محوری، از طریق توسعه ربات های همکار (Cobots) و رابط های پیشرفته انسان-ماشین (HMI)، همکاری ایمن و موثر انسان و فناوری را ممکن می سازد. در حوزه تاب آوری، با پیاده سازی نگهداری پیش بینانه و زنجیره های تامین هوشمند، ظرفیت صنایع را برای مقابله با اختلالات افزایش می دهد. در زمینه پایداری، از طریق مدیریت هوشمند انرژی و منابع و حمایت از اقتصاد چرخشی، به کاهش اثرات زیست محیطی کمک می کند. چالش های کلیدی شناسایی شده شامل امنیت داده، حریم خصوصی و نیاز به مهارت های جدید است. نتیجه گیری: همگرایی AI و IoT یک پارادایم فناورانه کلیدی است که پتانسیل تحول آفرینی در گذار به صنعت ۵.۰ را دارد. با این حال، بهره برداری کامل از این پتانسیل نیازمند یک رویکرد استراتژیک از سوی مدیران و سیاست گذاران برای مدیریت چالش های فنی، امنیتی و مهارتی است.

کلیدواژه ها:

صنعت ۵.۰ ، هوش مصنوعی(AI) ، اینترنت اشیا (IoT) ، همگرایی(AIoT) ، انسان محوری ، تاب آوری ، پایداری