بررسی ناترازی مالی در نظام تامین اجتماعی ایران: چالش ها و راهکارها

ناترازی مالی صندوق های بازنشستگی، به ویژه سازمان تامین اجتماعی، به عنوان یکی از بزرگترین چالش های اقتصادی-اجتماعی ایران مطرح است. این مقاله با هدف بررسی ابعاد مختلف پایداری مالی سازمان تامین اجتماعی و ارائه راهکارهای سیاستی در پرتو برنامه هفتم توسعه، به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از تلفیق روش های «تحلیل محتوا» و «تحلیل آماری» انجام شده است. داده های مورداستناد شامل گزارش های رسمی، آمارها و اسناد بالادستی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله پیری جمعیت، سوء مدیریت، مداخلات سیاسی، سرمایه گذاری های نامناسب، وابستگی به واگذاری دارایی های دولتی و ضعف حاکمیت شرکتی، منجر به تشدید ناترازی مالی این صندوق شده اند. محاسبه شاخص های پایداری مالی در سازمان تامین اجتماعی حاکی از وضعیت نامناسب کنونی و روند نزولی آن در آینده است که وابستگی روزافزون به منابع بیرونی برای ایفای تعهدات آتی را ضروری می سازد. برنامه هفتم توسعه با محوریت احکامی همچون تسویه بدهی های دولت، تدوین آیین نامه جدید سرمایه گذاری، افزایش سن بازنشستگی و بازنگری در معافیت های بیمه ای، تلاش کرده تا گام های موثری در جهت کاهش این ناترازی بردارد. با این حال، اجرای موفقیت آمیز این برنامه مستلزم رفع نقصان در برنامه ریزی راهبردی، استقرار حکمرانی داده محور، پرهیز از تجویزهای جزئی و تقویت هماهنگی بین دستگاهی است.

کلیدواژه ها:

ناترازی مالی ، صندوق های بازنشستگی ، سازمان تامین اجتماعی ، برنامه هفتم توسعه