تاثیر کیفیت نهادها بر نرخ بیکاری در ایران

ناترازی جمعیت فعال یکی از چالش های اساسی بازار کار است که در بسیاری از کشورها از طریق نرخ بیکاری نمایان می شود. نرخ بیکاری به عنوان شاخصی از عدم تعادل میان عرضه و تقاضای نیروی کار، متاثر از مجموعه ای از عوامل اقتصادی، ساختاری و نهادی است. در این میان، کیفیت نهادها نقش تعیین کننده ای در کارایی بازار کار و کاهش ناترازی جمعیت فعال ایفا می کند؛ به گونه ای که نهادهای کارآمد می توانند با ایجاد بستر مناسب برای فعالیت های اقتصادی، بهبود فضای کسب وکار و افزایش تطابق مهارتی، سطح بیکاری را کاهش دهند. بدین منظور در این پژوهش تاثیر کیفیت نهادها را بر نرخ بیکاری در ایران طی دوره زمانی ۱۳۶۳-۱۴۰۱ بررسی می نمائیم. نتایج حاصل از به کارگیری تکنیک خودرگرسیون برداری با وقفه های توزیعی (ARDL) نشان می دهد با بهبود کیفیت نهادها، نرخ بیکاری کاهش می یابد. دیگر نتایج نشان می دهند بازبودن تجارت، رشد اقتصادی و تورم نیز تاثیری منفی و معنادار بر نرخ بیکاری در ایران دارند. در این راستا سیاست گذاران می توانند با تمرکز بر بهبود کیفیت نهادها از طریق ارتقای شفافیت، کاهش فساد، تقویت حاکمیت قانون و افزایش کارایی نظام اداری از مسیر افزایش فرصت های شغلی، به کاهش ناترازی جمعیت فعال کمک کنند.

کلیدواژه ها:

ناترازی جمعیت فعال ، کیفیت نهادها ، نرخ بیکاری ، ARDL