سازوکارهای واسطه ای و تاثیر ناترازی بانک ها بر توسعه بخش تولید و بنگاه های اقتصادی

ناترازی بانک ها به عنوان یکی از چالش های ساختاری سیستم بانکی، می تواند تاثیرات عمیق و گسترده ای بر بنگاه های اقتصادی و در نهایت رشد اقتصادی کشور داشته باشد. ناترازی به معنای عدم تعادل میان دارایی ها و بدهی های بانک ها است که به صورت مستقیم و غیرمستقیم عملکرد نهادهای متاثر از نظام بانکی و وابسته به آن را تحت تاثیر قرار می دهد. این مقاله با رویکرد تحلیلی-اسنادی به بررسی سازوکارهای اثرگذاری ناترازی بانک ها بر بنگاه های اقتصادی می پردازد. اهمیت این موضوع در آن است که سیاست گذاران اقتصادی باید به متغیرهایی توجه ویژه داشته باشند که بتوانند آثار منفی ناترازی بانک ها را بر عملکرد بنگاه ها کاهش دهند. از یک سو، به دلیل ضعف های نظارتی داخلی و خارجی، از جمله کاستی های حسابرسی و نظارت بانک مرکزی، بانک ها با کمبود شفافیت قادر به پنهان سازی ناترازی خود از طریق ایجاد دارایی های موهومی هستند. از سوی دیگر، ناترازی های بانکی می توانند زنجیره ای از پیامدهای منفی را در کل سیستم اقتصادی ایجاد کنند و هر گونه اختلال در عملکرد بانک ها به شدت بر تصمیمات سرمایه گذاری و رشد بنگاه ها اثرگذار باشد. بر اساس یافته های تحقیق، اثرات مستقیم ناترازی بانک ها بر عملکرد بنگاه های اقتصادی عبارت اند از: افزایش هزینه های تامین مالی، کاهش دسترسی به اعتبار، کاهش ظرفیت تولید، تاثیر منفی بر اشتغال، کاهش رقابت پذیری، اثر بر قیمت گذاری و حاشیه سود، و تاثیر بر نوآوری و تحقیق و توسعه. همچنین اثرات غیرمستقیم ناترازی بانک ها شامل ریسک های سیستماتیک، افزایش بیکاری، تاثیر بر زنجیره تامین، کاهش سرمایه گذاری عمومی و خصوصی، افزایش ریسک های اقتصادی، تاثیر بر روابط بین الملل، تاثیر بر ثبات اجتماعی و همچنین اثرگذاری بر نوآوری و توسعه می باشد.

کلیدواژه ها:

ناترازی ، بانک ، عوامل واسطه ای ، بنگاه اقتصادی