توسعه زیرساخت های گردشگری ایران از طریق به کارگیری سیاست ها و چارچوب های سرمایه گذاری پایدار: مطالعه تطبیقی

مسئله اصلی این تحقیق از آنجا ناشی می شود که با وجود ظرفیت های بالقوه ایران حوزه گردشگری، ناترازی ها و ضعف در زیرساخت های گردشگری مانع بهره برداری واقعی از فرصت ها به طور کامل شده است. هدف این مقاله بررسی سیاست ها، راهبردها و چارچوب های سرمایه گذاری پایدار در گردشگری با تمرکز بر تطبیق تجربیات بین المللی با شرایط ایران است تا از این طریق بینش هایی برای پوشش ضعف ها و افزایش درآمد گردشگری ارائه دهد. پژوهش حاضر از روش مرور نظام مند ادبیات بهره برده و طی فرآیندی شامل تدوین پرسش های پژوهشی، جستجوی مقالات مرتبط و اعمال محدودیت های انتخاب، ۱۹ مقاله منتخب بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ را مورد تحلیل قرار داده است. یافته های مطالعه نشان می دهد که سیاست ها و چارچوب های موفق سرمایه گذاری در گردشگری پایدار بر سه محور اصلی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی، تقویت چارچوب های نهادی و توسعه زیرساخت ها و فناوری های نوین تمرکز دارند. علاوه بر این، ابزارهای مالی نوین مانند سرمایه گذاری تاثیرگذار، سرمایه گذاری خطرپذیر، اوراق سبز و مشارکت های عمومی-خصوصی، نقش اساسی در جذب سرمایه و تضمین پایداری اقتصادی و اجتماعی پروژه ها دارند. بر اساس تحلیل تطبیقی، پیشنهاد می شود ایران در کوتاه مدت بر بهبود تصویر کشور، ارتقای جذابیت سرمایه گذاری محلی و بهره گیری از فناوری های دیجیتال تمرکز کند و در بلندمدت به توسعه زیرساخت های کلان، جذب سرمایه گذاری خارجی، حفاظت از منابع طبیعی و ایجاد چارچوب های نهادی و سرمایه گذاری تاثیرگذار بپردازد. نتایج این مطالعه، راهنمایی کاربردی برای سیاست گذاران، سرمایه گذاران و نهادهای دولتی و بین المللی ارائه می کند تا گردشگری ایران به عنوان ابزاری موثر برای توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی پایدار به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری گردشگری ، جذب سرمایه گردشگری ، توسعه زیرساخت های گردشگری