تاثیر عملکرد سرمایه های انسانی بر مدیریت منابع انسانی و کیفیت زندگی روستائیان مطالعه موردی روستاهای بخش میان جلگه شهرستان نیشابور

کیفیت زندگی مفهومی پیچیده و چند بعدی است که از مولفه هایی چون زمان و مکان و نیز ارزش های فردی و انسانی و اجتماعی تاثیر می پذیرد. توجه ویژه به سرمایه های انسانی جهت بهبود کیفیت زندگی روستائیان از اهمیت خاصی برخوردار بوده و بهره مندی، برخورداری، بهزیستی و رفاه فردی یا اجتماعی در روستاها را شامل می شود. این مقاله با هدف تاثیر عملکرد سرمایه های انسانی بر مدیریت منابع طبیعی و کیفیت زندگی روستائیان در روستاهای بخش میان جلگه شهرستان نیشابور تهیه شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی - تحلیلی است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون T تک نمونه ای با تحلیل مولفه های اصلی استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل ۳۷ روستا با جمعیت بیش از ۱۰۰ نفر بوده که ۲۵ درصد آنها (۱۰ روستا) با ۱۷۰۰ خانوار مطابق فرمول کوکران به عنوان نمونه برای تکمیل پرسشنامه انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با استفاده از تکنیک روایی صوری تایید گردید ضمن آنکه پایایی ابزار تحقیق نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجش و برای همه ابعاد مورد بررسی، بالای ۰.۸۵ بود که نشان دهنده پایایی مطلوب پرسشنامه است. نتایج تحقیق نشان داد که از بین سرمایه های انسانی مشارکت روستائیان بیشترین تاثیر را بر کیفیت زندگی روستائیان داشته و پس از آن جایگاه و نقش زنان و امنیت در رده های بعدی قرار گرفته اند. این نتایج بدست آمده از سرمایه های اجتماعی هم بهره مند شده است.

کلیدواژه ها:

سرمایه های انسانی ، مدیریت منابع انسانی ، کیفیت زندگی روستائیان ، بخش میان جلگه شهرستان نیشابور