بررسی تاثیر سبک های رهبری بر قصد ترک شغل کارکنان با نقش تعدیل کننده حمایت ادراک شده سازمانی

سبک های رهبری از کارکنان در انجام بهتر و با کارایی بیشتر وظایفشان حمایت می کنند و در عین حال آنها را قادر می سازند تا دوره های تصدی سازمانی طولانی تری داشته باشند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک های رهبری بر قصد ترک شغل کارکنان با نقش تعدیل کننده حمایت ادراک شده سازمانی است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی همبستگی و از نوع مقطعی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کادر درمان در مراکز آموزشی و درمانی رشت می باشند. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۲۶ نفر می باشد. به منظور جمع آوری اطلاعات مورد نظر و سنجش متغیرهای تحقیق، از پرسشنامه استاندارد که روایی و پایایی آن تاییدشده استفاده گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار Spss و Smart PLS استفاده شد. نتایج نشان می دهد که در سطح اطمینان ۹۵ درصد رهبری تحول آفرین و رهبری اصیل بر قصد ترک شغل کادر درمان مراکز آموزشی و درمانی رشت تاثیر مثبت و معناداری دارد. حمایت ادراک شده سازمانی بر قصد ترک شغل کادر درمان مراکز آموزشی و درمانی رشت تاثیر مثبت و معناداری دارد. رهبری تحول آفرین و رهبری اصیل با توجه به نقش تعدیلگری حمایت ادراک شده سازمانی بر قصد ترک شغل کادر درمان مراکز آموزشی و درمانی رشت تاثیر مثبت و معناداری دارد. یافته های این مطالعه، رابطه پیچیده بین سبک های رهبری و ترک شغل کارکنان را روشن می کند و بینش های ارزشمندی را برای محققان و متخصصان در این زمینه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، رهبری اصیل ، حمایت ادراک شده سازمانی ، قصد ترک شغل