بررسی اثرگذاری توانایی های ارتباطی مدیران بر اعتماد سازمانی و خشنودی شغلی کارکنان (مطالعه موردی: اداره کل آموزش و پرورش مشهد)

هدف پژوهش حاضر بررسی اثرگذاری توانایی های ارتباطی مدیران بر اعتماد سازمانی و خشنودی شغلی کارکنان اداره کل آموزش و پرورش مشهد بود. روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی بوده و از لحاظ ماهیت و روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهشی حاضر کلیه کارکنان اداره کل آموزش و پرورش مشهد به تعداد ۳۶۹ نفر می باشند که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۸۰ نفر به عنوان نمونه تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون (۱۹۹۰)، پرسشنامه خوشنودی شغلی اسمیت، کندال و هالن (۱۹۶۹) و پرسشنامه اعتماد سازمانی الونن و همکاران (۲۰۰۸) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با استفاده از روایی صوری مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ مورد سنجش قرار گرفت که این مقدار برای پرسشنامه مهارت های ارتباطی ۰.۸۸ و خوشنودی شغلی ۰.۸۵ و اعتماد سازمانی ۰.۷۶ به دست آمد که حاکی از پایایی مناسب ابزار پژوهش دارد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی همچون آزمون های ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون با نرم افزار SPSS ۲۰ استفاده شد. نتایج بیانگر آن است که بین توانایی های ارتباطی مدیران بر اعتماد سازمانی و خشنودی شغلی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بر اساس نتایج رگرسیون تغییرات توانایی های ارتباطی مدیران توانسته ۳۹ درصد اعتماد سازمانی و ۴۴ درصد تغییرات خشنودی شغلی کارکنان را پیش بینی کرده است.

کلیدواژه ها:

توانایی های ارتباطی مدیران ، اعتماد سازمانی ، خشنودی شغلی