آموزش منابع انسانی در تعامل با نسل Z در سازمان های بزرگ مقیاس ایران: رویکردی مروری–تحلیلی

با ورود نسل Z به بازار کار، نظام آموزش و توسعه منابع انسانی در سازمان های بزرگ ایران با چالش ها و ضرورت های تازه ای روبه رو شده است. این پژوهش با رویکرد مروری نظام مند، به بررسی مبانی نظری، الگوهای آموزشی و چالش های مرتبط با آموزش منابع انسانی نسل Z پرداخته است. داده ها از منابع معتبر فارسی و لاتین در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها نشان دادند که آموزش موثر نسل Z نیازمند تلفیق سه بعد تحلیلی فردی، سازمانی و بین نسلی و بهره گیری از نظریه های بنیادین یادگیری شامل اندراگوژی، یادگیری تجربی، یادگیری اجتماعی و خودتعیین گری است. همچنین نتایج بیانگر آن است که نسل Z در فرایند یادگیری، به استقلال، بازخورد سریع، محیط دیجیتال و تعامل میان نسلی اهمیت ویژه ای می دهد. بر اساس تحلیل ها، الگویی بومی برای آموزش منابع انسانی نسل Z در سازمان های بزرگ ایران ارائه شد که بر خودمختاری یادگیری، تعامل فناورانه، توسعه مهارت های نرم و تقویت فرهنگ یادگیری میان نسل ها تاکید دارد. این مدل می تواند مبنایی برای طراحی سیاست های آموزشی نوین در سازمان های یادگیرنده کشور باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش منابع انسانی ، نسل Z ، یادگیری سازمانی ، یادگیری تجربی ، الگوی بومی