بررسی تاثیر استقلال شغلی بر رفتارهای یاری رسان از طریق نقش میانجی ذهن آگاهی و تعدیلگری رهبری تحول آفرین

استقلال شغلی فضای انسانی و منابع انرژی کارکنان را افزایش می دهد، که به نوبه خود می تواند بر رفتارهای اختیاری کارکنان تاثیر بگذارد، لذا هدف این تحقیق بررسی تاثیر استقلال شغلی بر رفتارهای یاری رسان از طریق نقش میانجی ذهن آگاهی و تعدیلگری رهبری تحول آفرین در سازمان ستاد شهرداری مشهد بوده است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث روش اجرا، پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر، کلیه مدیران و کارشناسان ارشد ستاد شهرداری مشهد می باشد؛ بر اساس روش جدول مورگان، تعداد اعضای نمونه ۱۴۸ کارمند به روش نمونه گیری تصادفی ساده در نظر گرفته شده است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ی استاندارد برگرفته از مطالعات احمد و همکاران(۲۰۱۹)، جنت و همکاران (۲۰۰۲)، حبیب(۲۰۱۹) و والاچ و همکاران(۲۰۰۶) بوده است. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی استفاده شده است. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار اسمارت پی ال اس ۳ انجام شده است. نتایج نشان داد استقلال شغلی بر ذهن آگاهی تاثیر معناداری دارد و رهبری تحول آفرین این ارتباط را تعدیل می کند. همچنین تاثیر ذهن آگاهی بر رفتارهای یاری رسان معنادار گزارش شد. در نهایت یافته ها نشان داد که استقلال شغلی از طریق نقش میانجی ذهن آگاهی بر رفتارهای یاری رسان تاثیر معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

استقلال شغلی ، رفتارهای یاری رسان ، ذهن آگاهی ، رهبری تحول آفرین