چالش ها و راهبردهای مدیریت منابع انسانی چندنسلی با تاکید بر نسل Z در سازمان های بزرگ مقیاس

چندنسلی بودن نیروی کار در سازمان های بزرگ مقیاس، یکی از مهم ترین چالش های مدیریت منابع انسانی در عصر حاضر است. ورود نسل Z به بازار کار، همراه با ویژگی هایی چون تسلط بر فناوری های دیجیتال، تمایل به انعطاف پذیری، نیاز به بازخورد سریع و جستجوی معنا در کار، سبب شده است که الگوهای سنتی مدیریت منابع انسانی با محدودیت های جدی مواجه شوند. مرور نظام مند–روایتی انجام شده در این پژوهش، با بررسی منابع داخلی و خارجی طی سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۳، نشان داد که اختلاف در ارزش ها و انتظارات شغلی، شکاف فناورانه میان نسل ها، ناهماهنگی در شیوه های مدیریت عملکرد، و سیاست های جبران خدمات یکسان ساز از مهم ترین چالش های سازمان ها در مواجهه با نیروی کار چندنسلی هستند. در مقابل، ادبیات پژوهشی مجموعه ای از راهبردهای موثر را معرفی کرده است: طراحی معماری ماژولار منابع انسانی شامل جذب مبتنی بر برند کارفرمایی معنادار، جامعه پذیری دوطرفه با بهره گیری از منتورینگ معکوس، طراحی شغل غنی و خودمختار، مدیریت عملکرد پیوسته و مربی گرایانه، جبران خدمات متمایز و عادلانه، و توسعه زیرساخت های دیجیتال تجربه کارمند. نتایج پژوهش های داخلی نیز تاکید می کنند که عدالت در پرداخت و ارزیابی، شفافیت مسیر پیشرفت و فرصت های یادگیری مستمر، عوامل حیاتی در نگهداشت کارکنان نسل Z در ایران محسوب می شوند. این مقاله نتیجه می گیرد که چندنسلی بودن نه تهدید، بلکه فرصتی برای نوآوری و یادگیری سازمانی است؛ به شرط آنکه سیاست های منابع انسانی با رویکرد «واقع گرایی نسلی» طراحی شوند؛ رویکردی که ضمن پرهیز از کلیشه سازی نسلی، نیازها و ترجیحات نسل Z را در چارچوب عدالت سازمانی و تناسب شغلی لحاظ می کند. چنین نگاهی می تواند مسیر پایداری و مزیت رقابتی سازمان های بزرگ را در عصر تحولات فناورانه و اجتماعی هموار سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، نیروی کار چندنسلی ، نسل Z ، سازمان های بزرگ ، سرمایه انسانی