بررسی رابطه تعهد شغلی و اهمال کاری شغلی با نقش تعدیل گر سبک های مدیریتی در مدارس ابتدایی ناحیه پنج مشهد مقدس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل گر سبک های مدیریتی رابطه تعهد شغلی با اهمال کاری شغلی مدیران ناحیه پنج مشهد مقدس انجام شد. این پژوهش از نوع تحقیقات توصیفی-همبستگی بود. جامعه ی آماری این تحقیق شامل کلیه مدیران مدارس ابتدایی ناحیه پنج شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود، که بنا بر اعلام آموزش و پرورش ناحیه پنج، تعداد این افراد شامل ۲۸۰ نفر بود که از میان این افراد ۱۶۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده های موردنیاز پژوهش با استفاده از پرسشنامه های سبک مدیریت بارتز و متزکاس (۱۹۶۹)، پرسشنامه تعهدات حرفه ای توسط کلایکمن و هنینگ (۲۰۱۸) و پرسشنامه اهمال کاری شغلی توسط تاکمن (۲۰۱۳) جمع آوری گردید. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SMART PLS و SPSS-۲۶ تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد سبک های مدیریتی نقش تعدیل گر معناداری در رابطه تعهد شغلی با اهمال کاری شغلی مدیران ایفا می کند (۰۱/۰P<). همچنین بر اساس نتایج مشاهده شد که تعهد شغلی تاثیر معنادار و منفی بر اهمال کاری شغلی دارد (β = -۰.۴۷۲, p = ۰.۰۰۱) و با افزایش میزان تعهد کارکنان به شغل و سازمان، سطح اهمال کاری در آنان به طور قابل توجهی کاهش می یابد. به عبارت دیگر، کارکنانی که احساس تعلق، مسئولیت پذیری، و پایبندی بیشتری به وظایف و ارزش های شغلی دارند، کمتر دچار تعلل، تاخیر یا بی توجهی در انجام وظایف می شوند. بر اساس یافته های مذکور می توان گفت که تعهد شغلی و سپس سبک های مدیریتی نقش قابل توجهی در کاهش اهمالکاری شغلی مدیران دارند و لازم است جهت کاهش مشکلات مرتبط با اهمالکاری شغلی باید به این سازه ها توجه نمود.

کلیدواژه ها:

تعهد شغلی ، اهمال کاری شغلی ، سبک های مدیریتی ، مدیران