از اعتدال سیاسی تا عدالت سازمانی؛ بررسی عوامل نگهداشت نیروهای متخصص در سازمان های بزرگ مقیاس

مسئله اصلی این پژوهش بررسی عوامل موثر بر نگهداشت نیروهای متخصص در سازمان های بزرگ مقیاس است؛ چالشی که به دلیل هزینه های بالای جذب و جایگزینی نیروی انسانی و نقش تعیین کننده متخصصان در ارتقای عملکرد سازمانی، اهمیت ویژه ای یافته است. ضرورت مطالعه از آن جا ناشی می شود که بسیاری از سازمان های ایرانی در سال های اخیر با خروج گسترده نیروهای متخصص مواجه بوده و سیاست های رایج منابع انسانی قادر به مهار این روند نبوده اند. هدف اصلی مقاله، تبیین جایگاه عدالت سازمانی به عنوان هسته اصلی نگهداشت نیروهای متخصص و تحلیل تعامل آن با سایر عوامل از جمله مسیر شغلی روشن، توسعه حرفه ای، فرهنگ سازمانی حمایتگر، سبک رهبری تحول آفرین، رفاه و تعادل کار–زندگی، مدیریت دانش و سرمایه اجتماعی است. افزون بر این، مقاله می کوشد با بهره گیری از اندیشه اعتدال سیاسی در سنت ایرانی اسلامی، چارچوبی نظری برای طراحی سیاست های جامع منابع انسانی ارائه دهد. روش تحقیق به کاررفته از نوع کیفی و کتابخانه ای است که بر مبنای مرور نظام مند منابع داخلی و خارجی صورت گرفته است. برای گردآوری داده ها، بیش از هفتاد منبع علمی معتبر بررسی و مضامین اصلی استخراج و تحلیل شده اند. این رویکرد امکان ترکیب نتایج مطالعات پراکنده و ارائه مدلی یکپارچه را فراهم ساخته است. نتایج نشان می دهد که عدالت سازمانی شرط بنیادی نگهداشت نیروهای متخصص است و در غیاب آن، سایر سیاست های منابع انسانی کارآمدی خود را از دست می دهند. همچنین، تعامل میان عدالت با مسیر شغلی، فرهنگ و رهبری، رفاه و سرمایه اجتماعی می تواند احتمال ماندگاری کارکنان را به طور چشمگیری افزایش دهد. مدل تلفیقی ارائه شده در این پژوهش به سیاست گذاران منابع انسانی کمک می کند تا با اتخاذ رویکردی متوازن و چندبعدی، از خروج نیروهای متخصص جلوگیری کرده و پایداری سرمایه انسانی را تضمین کنند.

کلیدواژه ها:

نگهداشت نیروهای متخصص ، عدالت سازمانی ، اعتدال سیاسی ، سازمان های بزرگ مقیاس ، منابع انسانی