نقش ذهن آگاهی سازمانی و هوش هیجانی و هوش دیجیتال در ارتقای تعاملات بین فردی و بهره وری منابع انسانی در شرایط بحرانی سازمان های بزرگ مقیاس ایرانی

در مواجهه با شرایط بحرانی، سازمان های بزرگ مقیاس نیازمند بهره گیری از رویکردهای نوین مدیریت منابع انسانی هستند تا بتوانند تعاملات بین فردی را بهبود بخشیده و عملکرد کارکنان را حفظ نمایند. مفاهیمی نظیر ذهن آگاهی سازمانی، هوش هیجانی و هوش دیجیتالی، به عنوان عوامل موثر در ارتقای تمرکز، کاهش تنش های روانی، و افزایش تعاملات اجتماعی و شناختی کارکنان، نقش مهمی در تاب آوری سازمانی ایفا می کنند. مقاله حاضر با رویکردی مروری، به تحلیل مطالعات داخلی و بین المللی مرتبط با این موضوع پرداخته و هدف دارد تا ضرورت به کارگیری این رویکردها در ارتقای عملکرد منابع انسانی در شرایط بحرانی را تبیین نماید. در پایان، پیشنهاداتی کاربردی جهت بهره گیری از این عوامل در مواجهه با بحران های سازمانی ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی سازمانی ، هوش هیجانی ، هوش دیجیتال ، تعاملات بین فردی ، سازمان های بزرگ مقیاس