تاثیر تقویت ابتکارات شخصی بر دلبستگی شغلی: نقش دوسویه توانمند سازی روانشناختی و تاب آوری کارکنان (مطالعه موردی کارکنان بانک کشاورزی تهران)

هدف اصلی این پژوهش تعیین میزان تاثیر هویت سازمانی و رشد ابتکارات شخصی بر دلبستگی شغلی با توجه به نقش میانجی توانمند سازی روانشناختی و تعدیلگری تاب آوری کارکنان می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی تحلیلی، به شیوه پیمایشی با رویکرد علی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کارکنان بانک کشاورزی در شهر تهران می باشند که نمونه آماری ۸۰ نفر است که با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده به شیوه نسبی انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده های اولیه پرسشنامه استاندارد کاتیو (۲۰۲۰) می باشد و روایی به شکل صوری و روش تحلیل عاملی با شاخص KMO و همچنین پایایی آنها با گزارش ضریب آلفای کرونباخ کل مورد تایید قرار گرفت. در تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد، که در تحلیل های توصیفی از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و در بخش تحلیل های استنباطی و آزمون فرضیه های پژوهش هم از معادلات ساختاری و نرم افزار لیزرل ۸/۸ استفاده شد. نتایج پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل مسیر نشان می دهند که هویت سازمانی و رشد ابتکار شخصی بر توانمند سازی روانشناختی تاثیر معناداری دارد. همین طور توانمند سازی روانشناختی؛ رشد ابتکار شخصی و هویت سازمانی بر دلبستگی شغلی تاثیر معناداری دارد و توانمندسازی روانشناختی تاثیرگذاری هویت سازمانی و رشد ابتکارات شخصی بر دلبستگی شغلی را میانجیگری می کند و در نهایت تاب آوری کارکنان تاثیرگذاری توانمندسازی روانشناختی بر دلبستگی شغلی را تعدیل می کند.

کلیدواژه ها:

هویت سازمانی ، رشد ابتکارات شخصی ، دلبستگی شغلی ، توانمند سازی روانشناختی ، تاب آوری کارکنان