رابطه استرس پس از سانحه (PTSD) با اخلاق حرفه ای در کارکنان آتش نشانی حوزه شهرستان مهریز با نقش واسطه ای رضایت شغلی

اخلاق حرفه ای یکی از مولفه های بنیادین ارتقای کیفیت خدمات در مشاغل حساس و پرخطر به شمار می رود. این تحقیق با هدف بررسی رابطه استرس پس از سانحه (PTSD) با اخلاق حرفه ای در کارکنان آتش نشانی حوزه شهرستان مهریز و نقش واسطه ای رضایت شغلی انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع همبستگی، مقطعی-توصیفی و پیمایشی بود. جامعه آماری را کارکنان آتش نشانی حوزه شهرستان مهریز بخش عملیات (۱۲۰ نفر) تشکیل دادند. روش نمونه گیری به صورت سرشماری بوده و (با توجه به ریزش پرسشنامه ها) نهایتا داده ها از ۱۱۰ پرسشنامه گردآوری و تحلیل شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اخلاق حرفه ای کادوزیر (۲۰۰۲)، مقیاس خودگزارشی استرس پس از سانحه کین و همکاران (۱۹۹۸)، و مقیاس رضایت شغلی اسپکتور (۲۰۰۷) استفاده گردید. داده ها با نرم افزارهای SPSS و PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به آماره آزمون سوبل و سطح معناداری کمتر از ۰.۰۵، رضایت شغلی نقش میانجی قابل توجهی در ارتباط استرس پس از سانحه (PTSD) با اخلاق حرفه ای در کارکنان آتش نشانی ایفا می کند (ضریب مسیر ۰.۶۹۱). همچنین، استرس پس از سانحه بر اخلاق حرفه ای با ضریب مسیر ۰.۳۲۹- تاثیر منفی داشت و بر رضایت شغلی نیز با ضریب مسیر ۰.۴۸۱- اثر منفی گذاشت. از سوی دیگر، رضایت شغلی بر اخلاق حرفه ای با ضریب مسیر ۰.۷۸۱ تاثیر مثبت داشت. بنابراین، ایجاد فضایی حمایتی، توجه به سلامت روانی و فراهم کردن فرصت های بهبود رضایت شغلی و کاهش استرس پس از سانحه، موجبات حفظ استانداردهای اخلاقی و ارتقای کیفیت ارائه خدمات را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

اخلاق حرفه ای ، استرس پس از سانحه ، رضایت شغلی ، کارکنان آتش نشانی