مطالعه تطبیقی مدیریت منابع انسانی با به کارگیری هوش مصنوعی در بخش های دولتی ایران و چین

در سال های اخیر، بهره گیری از هوش مصنوعی به عنوان یکی از راهکارهای نوین در حوزه مدیریت منابع انسانی، به ویژه در بخش دولتی، مورد توجه فزاینده قرار گرفته است. این فناوری با فراهم ساختن بسترهای لازم برای افزایش دقت، سرعت، شفافیت و کارآمدی فرآیندهای سازمانی، توانسته تحولی اساسی در شیوه های سنتی مدیریت سرمایه انسانی ایجاد کند. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی، به بررسی چگونگی به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی دولت های ایران و چین می پردازد. هدف اصلی، تحلیل ابعاد مختلف این به کارگیری از منظر سیاست گذاری، زیرساخت های فناورانه، چالش های اجرایی و نتایج حاصل از آن در چهار حوزه کلیدی شامل جذب، نگهداشت، آموزش و ارزیابی عملکرد کارکنان است. روش تحقیق این مطالعه، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای و منابع ثانویه معتبر بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که چین با تدوین سیاست های یکپارچه، تخصیص منابع گسترده و بهره مندی از ظرفیت بخش خصوصی، توانسته است زمینه بهره برداری موثر از فناوری های هوش مصنوعی را در نظام اداری خود فراهم سازد. در مقابل، در ایران، هرچند ضرورت استفاده از این فناوری درک شده، اما چالش هایی مانند کمبود منابع مالی و انسانی، مقاومت سازمانی نسبت به تغییر، و نبود چارچوب های قانونی و اجرایی مناسب، روند تحول دیجیتال را با کندی مواجه کرده است. بر این اساس، توسعه کارآمد هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی دولتی در ایران مستلزم تدوین استراتژی های کلان، افزایش سواد دیجیتال مدیران و کارکنان، بازنگری در ساختارهای نهادی و سرمایه گذاری بلندمدت در زیرساخت های فناورانه است. نتایج این مطالعه می تواند به سیاست گذاران در طراحی مدل های بومی تحول دیجیتال با بهره گیری از تجارب موفق بین المللی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، منابع انسانی ، دولت ، ایران ، چین