بررسی تاثیر ابعاد ساختار سازمانی بر آوای سازمانی با تاکید بر نقش ویژگی های فردی کارکنان در سازمان آب و برق خوزستان

هدف اصلی این مقاله، بررسی تاثیر ابعاد ساختار سازمانی بر آوای سازمانی با تاکید بر نقش ویژگی های فردی کارکنان در سازمان آب و برق خوزستان است. آوای سازمانی به عنوان یک مفهوم کلیدی در ادبیات مدیریت و رفتار سازمانی، نشان دهنده تمایل کارکنان به بیان نظرات، ایده ها، انتقادات و بازخوردهای سازنده درباره موضوعات و فرآیندهای سازمانی است و به طور مستقیم بر بهبود عملکرد، حل مشکلات و ارتقای تصمیم گیری های مدیریتی تاثیر می گذارد. در این مطالعه، ابعاد مختلف ساختار سازمانی شامل تمرکز، پیچیدگی و رسمیت به عنوان متغیرهای اصلی تاثیرگذار بر آوای سازمانی مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج حاصل از تحلیل داده های پرسشنامه های توزیع شده بین کارکنان سازمان آب و برق خوزستان نشان می دهد که ساختار سازمانی به طور معناداری بر آوای سازمانی تاثیرگذار است. به ویژه، سطوح بالای تمرکز و رسمیت در فرآیندهای سازمانی منجر به کاهش تمایل کارکنان به بیان نظرات و ایده ها شده و میزان آوای سازمانی را کاهش می دهد؛ در حالی که ساختارهایی با رسمیت کمتر و تمرکززدایی بیشتر، بستر مناسب تری برای شکل گیری آوای مثبت و سازنده فراهم می سازند. همچنین یافته ها نشان می دهد که ویژگی های فردی کارکنان همچون سن، جنسیت، سابقه کاری و سطح تحصیلات نقش تعدیل کننده مهمی در این رابطه ایفا می کنند. به عنوان مثال، کارکنان جوان تر و دارای تحصیلات بالاتر تمایل بیشتری به ابراز نظرات و مشارکت فعال در فرآیندهای سازمانی دارند، در حالی که کارکنان مسن تر یا با سابقه کاری طولانی تر، به دلایلی همچون ترس از پیامدهای منفی یا وابستگی به وضعیت موجود، کمتر تمایل به بیان دیدگاه های خود نشان می دهند. این مطالعه با تاکید بر لزوم توجه به طراحی ساختارهای منعطف و حمایت از کارکنان در بیان آزادانه نظرات و پیشنهادها، به مدیران سازمان آب و برق خوزستان توصیه می کند که با بازنگری در ساختار سازمانی و توجه به ویژگی های فردی کارکنان، زمینه ای مناسب برای ارتقای آوای سازمانی فراهم آورند تا در نهایت شاهد بهبود عملکرد سازمان و افزایش رضایت شغلی باشند.

کلیدواژه ها:

آوای سازمانی ، ساختار سازمانی ، تمرکز سازمانی ، ویژگی های فردی کارکنان ، سازمان آب و برق خوزستان