بررسی تاثیر همدلی سازمانی بر کیفیت زندگی کاری با نقش میانجی تاب آوری سازمانی در بین کارکنان سازمان زندان های مشهد

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر همدلی سازمانی بر کیفیت زندگی کاری با نقش میانجی تاب آوری سازمانی انجام شده است. تحقیق، به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی می باشد. اطلاعات و داده های تحقیق به روش اسنادی و میدانی جمع آوری گردیده است و ابزار اصلی جمع آوری یافته های تحقیق پرسشنامه های استاندارد بومی سازی شده بوده است. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان سازمان زندان های مشهد به تعداد ۹۰۰ نفر می باشد و برای تعیین حجم نمونه از جدول کریسی و مورگان استفاده شده، که بر این اساس تعداد نمونه ها ۲۶۹ نفر برآورد و برای انتخاب نمونه ها، از شیوه نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است. روایی ابزار اندازه گیری (پرسشنامه) به طریق صوری و همگرا و میزان ابزار اندازه گیری از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه و تایید شده است. برای آزمون فرضیه های تحقیق از ضریب مسیر و آزمون سوبل استفاده گردیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد، در سطح اطمینان (۹۵/۰)، همدلی سازمانی بر کیفیت زندگی کاری کارکنان سازمان زندان های مشهد تاثیر معنادار مثبت دارد. همچنین تاب آوری سازمانی تاثیر همدلی سازمانی بر کیفیت زندگی کاری کارکنان را میانجیگری می کند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، همدلی سازمانی ، تاب آوری سازمانی ، سازمان زندان ها