بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تنبلی سازمانی با نقش میانجی اینرسی سازمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در رابطه بین تنبلی سازمانی و اینرسی سازمانی در کارکنان شرکت بهره برداری قطار شهری مشهد انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق حاضر را کارکنان شرکت بهره برداری قطار شهری مشهد که تعداد آنان ۱۰۰۰ نفر می باشد تشکیل می دهند که بر اساس فرمول کوکران تعداد ۲۷۷ نفر حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه استاندارد است که روایی صوری آن مورد تایید اساتید و نخبگان قرار گرفت و برای پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه هوش مصنوعی، تنبلی سازمانی و اینرسی سازمانی استفاده گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با روش معادلات ساختاری با رویکرد روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار Amos انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین هوش مصنوعی و اینرسی سازمانی رابطه معکوس و معنادار وجود دارد. بین هوش مصنوعی و تنبلی سازمانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. اینرسی سازمانی و تنبلی سازمانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. اینرسی سازمانی نقش میانجی در ارتباط بین هوش مصنوعی و و تنبلی سازمانی دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تنبلی سازمانی ، اینرسی سازمانی