کاربرد، روش های سنتز و ملاحظات ایمنی نانوذرات نقره در صنایع غذایی

در سال های اخیر توسعه نانوفناوری در صنایع غذایی با هدف بهبود کیفیت، افزایش ماندگاری و کنترل آلودگی های میکروبی به ویژه با بهره گیری از نانوذرات فلزی، رشد چشمگیری داشته است. نانوذرات نقره به دلیل ویژگی های ضدمیکروبی قوی، رسانایی بالا و پایداری شیمیایی یکی از پرکاربردترین نانوساختارها در این حوزه محسوب می شوند. روش های مختلفی برای سنتز این نانوذرات شامل روش های فیزیکی، شیمیایی و زیستی توسعه یافته اند. در این میان سنتز سبز به واسطه استفاده از منابع طبیعی و کاهش اثرات زیست محیطی به عنوان رویکردی پایدار شناخته می شود. کاربرد نانوذرات نقره در بسته بندی های فعال، پوشش های ضدمیکروبی و مواد نگهدارنده امکان کنترل رشد باکتری ها و قارچ های مولد فساد را فراهم کرده است. با این حال نگرانی هایی پیرامون سمیت سلولی، تجمع نانوذرات در بافت ها و مهاجرت آن ها از مواد غذایی به بدن انسان مطرح شده است. بررسی های اخیر نشان می دهد که اگرچه نانوذرات نقره نقش مهمی در بهبود کیفیت و ایمنی مواد غذایی دارند اما برای استفاده ایمن و پایدار از آن ها نیاز به مطالعات سم شناسی، ارزیابی خطر و مقررات دقیق تری وجود دارد. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع روش های سنتز، مکانیزم های ضدمیکروبی، کاربردها، چالش ها و ملاحظات ایمنی نانوذرات نقره در صنایع غذایی تدوین شده است.

کلیدواژه ها:

نانوذرات نقره ، صنایع غذایی ، سنتز سبز ، خاصیت ضدمیکروبی ، ایمنی مواد غذایی