نقش فناوری در ارتقای هوش هیجانی ریاضیات ابتدایی پایه چهارم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در ارتقای هوش هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی در فرآیند یادگیری ریاضیات انجام می شود. با توجه به اهمیت مهارت های هیجانی اجتماعی در کنار توانایی های شناختی، تلفیق ابزارهای فناورانه می تواند به افزایش انگیزه، کاهش اضطراب ریاضی و تقویت تعاملات سازنده میان دانش آموزان منجر شود. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل انجام می شود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی در یک مدرسه شهری است. تعداد ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم می شوند. گروه آزمایش طی هشت جلسه از نرم افزارهای تعاملی ریاضی، بازی های آموزشی دیجیتال و ابزارهای چندرسانه ای بهره می برند، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی را دریافت می کند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی بار-آن و آزمون پیشرفت تحصیلی ریاضی است. نتایج تحلیل کوواریانس نشان می دهد میانگین نمرات هوش هیجانی در گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است.(p<۰.۰۵) علاوه بر این، پیشرفت تحصیلی ریاضی نیز در گروه آزمایش بهبود چشمگیری دارد. بررسی مولفه ها حاکی از آن بود که فناوری بیشترین تاثیر را بر مولفه های خودآگاهی هیجانی، مدیریت استرس و مهارت های بین فردی دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند همزمان به ارتقای هوش هیجانی و بهبود یادگیری ریاضیات در دوره ابتدایی کمک کند. این امر بیانگر ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش ریاضی و حرکت به سوی طراحی محیط های یادگیری فناورانه و هیجان محور است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، هوش هیجانی ، ریاضیات ابتدایی ، یادگیری تعاملی ، آموزش نوین