استرس و افسردگی در دانش آموزان: نقش میانجی خودکارآمدی مدیریت استرس

هدف: این پژوهش نقش و واسطه استرس تحصیلی و کیفیت خواب را در ارتباط بین فعالیت بدنی و رفاه ذهنی (خودکنترلی ذهنی) بررسی می کند. روش ها: برای کاهش سوگیری انتخاب، تضمین نمایندگی نمونه و افزایش قابلیت تعمیم، از روش نمونه گیری تصادفی برای توزیع پرسشنامه و جمع آوری داده ها استفاده شد. ابتدا تیم پژوهش با معلمان هر کلاس هماهنگ کرد تا اهداف و اهمیت مطالعه برای دانش آموزان توضیح داده شود. سپس معلمان به صورت تصادفی تعدادی از دانش آموزان را انتخاب کردند تا نمایندگی نمونه حفظ شود. شرکت کنندگان با استفاده از پرسشنامه های PSQI (کیفیت خواب)، مقیاس رفاه ذهنی ESSA و پرسشنامه استرس تحصیلی PSQI مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمون های اعتبار و روایی، تحلیل های آماری توصیفی، تحلیل همبستگی و تحلیل میان یابی با استفاده از افزونه PROCESS مدل ۴ انجام شد.نتایج: فعالیت بدنی با رفاه ذهنی ارتباط مثبت و معنادار دارد و تاثیر مستقیم فعالیت بدنی بر رفاه ذهنی قابل توجه است. فعالیت بدنی استرس تحصیلی را کاهش داده و کیفیت خواب را بهبود می بخشد. استرس تحصیلی کیفیت خواب و رفاه ذهنی را کاهش می دهد، در حالی که کیفیت خواب تاثیر مثبتی بر رفاه ذهنی دارد. استرس تحصیلی و کیفیت خواب نقش میانجی معناداری بین فعالیت بدنی و رفاه ذهنی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، استرس ، افسردگی