نقش واسطه ای نشخوار فکری در رابطه بین علائم افسردگی با کنترل بیش از حد والدین

هدف این مطالعه بررسی نقش واسطه ای دو نوع نشخوار فکری (نشخواری و تاملی) در رابطه بین کنترل بیش از حد والدین (مادر/پدر) و علائم افسردگی بود. همچنین اثر متغیرهای مخدوش کننده نظیر تجارب ناگوار کودکی (ACEs) و سطوح بالینی اضطراب کنترل شد. روش: این پژوهش از نوع مقطعی بوده و بر روی ۵۰ نفر از افراد جامعه عمومی انجام شد. شرکت کنندگان با استفاده از پرسشنامه های استاندارد، شامل ابزار سنجش کنترل والدینی (مادر/پدر)، مقیاس نشخوار فکری (نشخواری و تاملی)، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه تجارب ناگوار کودکی (ACE-IQ-۱۰) و مقیاس اضطراب، مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با روش مدل یابی مسیر تحلیل شدند. نتایج: تنها مدل شامل کنترل بیش از حد مادرانه با داده ها برازش مناسب داشت. در این مدل، رابطه بین کنترل مادرانه و علائم افسردگی فقط از طریق نشخوار فکری نشخواری میانجی گری شد، در حالی که نشخوار تاملی چنین نقشی نداشت. این ارتباط حتی با کنترل اثر متغیرهای مزاحم نیز معنادار باقی ماند. همچنین، تحلیل حساسیت نشان داد که نشخوار فکری، واسطه رابطه بین کنترل والدینی و علائم اضطراب نیست؛ زمانی که سطوح بالینی افسردگی به عنوان هم متغیر وارد مدل شده اند. نتیجه گیری: یافته ها از وجود یک مسیر خاص حمایت می کنند که در آن کنترل بیش از حد مادرانه به افزایش نشخوار فکری نشخواری می انجامد و این سبک شناختی، به نوبه خود، موجب افزایش شدت علائم افسردگی می شود. این نتایج اهمیت مداخله های پیشگیرانه برای کاهش سبک های فرزندپروری کنترل گرانه و پرداختن به نشخوار فکری در درمان افسردگی را برجسته می کنند.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، علائم افسردگی ، کنترل بیش از اندازه والدین