بررسی تاثیرات چندبعدی ناهمگونی شبکه ای بر سلامت روانی و تحصیلی دانشجویان دانشگاه: نقش میانجی فرسودگی ناشی از شبکه های اجتماعی

رسانه های اجتماعی همراه به بخش جدایی ناپذیری از ارتباطات دانشجویان دانشگاه با گروه های مختلف جمعیتی اجتماعی تبدیل شده اند که آن ها را در معرض شبکه های اجتماعی متنوعی قرار می دهند و ناهمگونی شبکه ای آن ها را افزایش می دهند. اگرچه پیامدهای روانی ناهمگونی شبکه ای به طور گسترده ای مورد بررسی قرار گرفته اند، اما نتایج مربوط به پیامدهای تحصیلی آن همچنان نامشخص باقی مانده است. مطالعه حاضر با بهره گیری از چارچوب نظری “فشار-استرس-پیامد”، یک مدل پژوهشی یکپارچه طراحی کرده است تا تاثیر عوامل مرتبط با ناهمگونی شبکه ای (به طور خاص: نقض حریم خصوصی، مقایسه اجتماعی، ارائه خود و استفاده بیش از حد از وی چت) را بر فرسودگی ناشی از استفاده از رسانه های اجتماعی، سلامت روانی و سلامت تحصیلی دانشجویان دانشگاه مورد بررسی قرار دهد. افزون بر این، این پژوهش نقش میانجی فرسودگی شبکه ای را در رابطه میان ناهمگونی شبکه ای و سلامت روانی و تحصیلی بررسی کرده است. پژوهش با انجام یک نظرسنجی مقطعی از ۲۰۰ کاربر فضای مجازی نشان داد که مقایسه اجتماعی و استفاده بیش ازحد از فضای مجازی با فرسودگی شبکه ای ارتباط مثبت دارند، در حالی که نقض حریم خصوصی و ارائه خود با فرسودگی شبکه ای ارتباط منفی داشتند. همچنین، فرسودگی شبکه ای با سلامت روانی و سلامت تحصیلی رابطه منفی داشت. علاوه براین، فرسودگی شبکه ای نقش میانجی در تاثیر ناهمگونی شبکه ای بر سلامت روانی و سلامت تحصیلی ایفا می کرد. یافته های به دست آمده می توانند درک دقیق تری از علل اساسی فرسودگی ناشی از شبکه های اجتماعی و تاثیرات چندبعدی ناهمگونی شبکه ای فراهم کنند. این بینش ها ممکن است برای متخصصان جهت بهبود وضعیت روانی و عملکرد تحصیلی دانشجویان در محیط اشباع شده از رسانه های همراه امروزی ارزشمند باشند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی ، سلامت روانی ، سلامت تحصیلی ، شبکه های اجتماعی