تجربه روانشناختی و تجسم اندام مصنوعی: مرور یافته های روان شناسی شناختی، عصب روانشناختی و بالینی

این مطالعه مروری با هدف تلفیق نظام مند یافته های پژوهشی در حوزه تجربه روانشناختی و تجسم اندام مصنوعی انجام شد. با تحلیل ۲۰ مطالعه معتبر، نتایج نشان داد تجسم پروتز پدیده ای پیچیده و چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل عصب شناختی (یکپارچگی چندحسی، بازنمایی بدن)، روانشناختی (تصویر بدن، سازگاری)، فنی (شباهت ظاهری، عملکرد) و اجتماعی-فرهنگی شکل می گیرد. تجسم موفق با پیامدهای مثبت همچون بهبود عملکرد حرکتی، افزایش رضایت از پروتز، کاهش درد و ارتقای کیفیت زندگی همراه است. این مرور بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع و بین رشته ای در طراحی پروتز، برنامه ریزی توانبخشی و ارائه خدمات بالینی تاکید می نماید تا با تلفیق جنبه های عصبی، روانی و فنی، زمینه بهینه سازی تجربه کاربران پروتز فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

تجسم پروتز ، اندام مصنوعی ، بازنمایی بدن ، کیفیت زندگی ، عوامل روانشناختی