زن، قدرت و حذف نمادین در ساختارهای دانشگاهی: خوانشی لکانی از سازوکار حسادت و سرکوب زنان اخلاق محور

در این پژوهش، تلاش می شود با رویکردی روان کاوانه و بر مبنای نظریات ژاک لکان، سازوکارهای پنهان حذف و بی اعتبارسازی زنان در ساختارهای دانشگاهی بررسی شود. پژوهش بر این فرض استوار است که زنان اخلاق محور، متعهد و دارای هویت مستقل، در نظام های قدرت نابرابر، به دلیل تهدیدی که برای «نگاه مردانه ی ساختار» و «نظام میل رقابتی» محسوب می شوند، اغلب به صورت نمادین یا نهادی طرد می گردند. در این مسیر، حسادت، میل به تملک سرمایه نمادین، و هم دستی ساختارهای رسمی با نیروهای غیررسمی، به بازتولید سازوکار «زن حذف شده» می انجامد. با ارجاع به مفاهیم لکانی چون «دیگری بزرگ»، «میل دیگری» و «نام پدر»، مقاله نشان می دهد چگونه دانشگاه، به مثابه صحنه ای از قدرت، بدن زن اخلاق محور را به میدان معنا، ترس و رقابت بدل می سازد. در نتیجه، پژوهش تاکید دارد که فهم سازوکار حذف زنان در حوزه های علمی، نیازمند نقد زبان، میل و ساختارهای نمادین قدرت است، نه صرفا بازخوانی روابط فردی.

کلیدواژه ها:

ژاک لکان ، حسادت سازمانی ، زنان اخلاق محور ، قدرت نمادین ، حذف نمادین ، دانشگاه