روانکاوی قهوه در رویاهای روزمره و لغزش های زبانی: بازخوانی نمادین ناخودآگاه در زندگی مدرن بر اساس روانکاوی فروید و آنا فروید

قهوه در جهان مدرن صرفا یک نوشیدنی محرک نیست، بلکه به عنوان یک ابژه روزمره در ناخودآگاه فردی و جمعی جایگاهی نمادین یافته است. در روانکاوی فروید، رویاها و لغزش های زبانی به مثابه مسیرهای اصلی ظهور ناخودآگاه عمل می کنند. این پژوهش با رویکردی روانکاوانه به بررسی جایگاه قهوه در رویاهای روزمره و لغزش های کلامی می پردازد. پرسش اصلی این است که چرا و چگونه قهوه در صحنه ناخودآگاه ظاهر می شود و چه معناهایی از میل، اضطراب یا مکانیزم های دفاعی را بازنمایی می کند. تحلیل بر مبنای نظریه تعبیر رویا و روان پویایی لغزش های کلامی در اندیشه زیگموند فروید، و همچنین با تکیه بر مفهوم مکانیزم های دفاعی در نظریه آنا فروید انجام می شود. یافته ها نشان می دهد که قهوه در رویاها می تواند نشانه بازگشت به مرحله دهانی و جستجوی لذت اولیه باشد و در لغزش های زبانی به عنوان جایگزینی برای ابژه های سرکوب شده میل عمل کند. افزون بر این، مکانیزم هایی همچون فرافکنی، جابه جایی و واکنش وارونه نقش اساسی در بازنمایی قهوه در سطح ناخودآگاه دارند. این نتایج نشان می دهد که تحلیل روانکاوانه ابژه های روزمره همچون قهوه، امکان فهم ژرف تری از کارکرد ناخودآگاه در زندگی مدرن فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

قهوه ، ناخودآگاه روزمره ، تعبیر رویا ، لغزش های زبانی ، روانکاوی فروید ، ابژه نمادین