بررسی تلفیق علم روانشناسی در معماری

تلفیق علم روانشناسی با معماری، مسیری نوین جهت ارتقاء کیفیت فضاهای انسانی و افزایش سلامت روانی کاربران فراهم آورده است. این تعامل باعث گسترش رویکردهای کاربرمحور و طراحی مبتنی برنیازهای روانی شده است. پژوهش حاضر با بررسی مفاهیم و روندهای بین المللی، کاربردهای عملی، فرصت ها و چالش ها، اهمیت و پیامدهای این همگرایی را با استناد به منابع معتبر علمی تحلیل می کند.

کلیدواژه ها:

معماری ، روانشناسی ، تلفیق