نقش معلم در پرورش عواطف دانش آموزان ابتدایی

هدف از این مقاله، تبیین نقش حیاتی و چندبعدی معلمان در پرورش سلامت عاطفی و هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی است. دوره ابتدایی، حساس ترین مرحله برای شکل گیری بنیان های هوش هیجانی و شایستگی های عاطفی-اجتماعی محسوب می شود. این مقاله با رویکردی مروری-تحلیلی و با استناد به پژوهش های معتبر، به بررسی راهبردهای عملی می پردازد که معلمان از طریق آن ها می توانند به عنوان الگو، تسهیل گر و مربی عواطف عمل کنند. یافته ها نشان می دهد معلمانی که به پرورش عواطف توجه دارند، نه تنها در ایجاد محیطی امن و یادگیرنده موفق ترند، بلکه در تربیت افرادی با مهارت های همدلی، خودتنظیمی و ارتباط موثر که از ارکان شهروندی مسئول در جامعه فردا هستند، نقشی اساسی ایفا می کنند. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که نقش عاطفی معلم، همتراز و حتی مقدم بر نقش آموزشی اوست و نظام های آموزشی باید پرورش این بعد را در اولویت برنامه های تربیت معلم قرار دهند.

کلیدواژه ها:

پرورش عواطف ، معلم ابتدایی ، هوش هیجانی ، مهارت های اجتماعی-عاطفی ، محیط یادگیری امن