تحلیل رفتگی تحصیلی بر اساس سرمایه روان شناختی، تعلل ورزی و تحریف های شناختی در پاندمی کرونا

هدف از این پژوهش، پیش بینی تحلیل رفتگی آموزشی بر اساس سرمایه روان شناختی، تعلل ورزی و تحریف های شناختی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر مشکین شهر در دوران همه گیری ویروس کرونا است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه مشکین شهر به تعداد ۱۵۰۰ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بود. نمونه آماری ۳۰۰ نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. (جدول ۱) برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه های تحلیل رفتگی آموزشی مسلش (۱۹۸۱)، سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷) و تعلل ورزی سولومون و راثبلوم (۱۹۹۰) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ نشان داد که سرمایه روان شناختی، تعلل ورزی و تحریف های شناختی پیش بینی کننده تحلیل رفتگی آموزشی دانش آموزان هستند. همچنین، نتایج فرضیه های فرعی نشان داد که رابطه بین سرمایه روان شناختی و تحلیل رفتگی آموزشی منفی و معنادار است، در حالی که رابطه بین تعلل ورزی تحصیلی و تحریف های شناختی با تحلیل رفتگی آموزشی مثبت و معنادار بوده است. (جداول ۲، ۳، ۴ و ۵)

کلیدواژه ها:

تحلیل رفتگی آموزشی ، سرمایه روان شناختی ، تعلل ورزی ، تحریف های شناختی ، دانش آموزان